Nurkowanie w skalnym kominie. Nurkowie wpływają w gardziel komina znajdującą się w ścianie opadającej na głębokość prawie 1000 metrów. Wejście na głębokości 14 metrów, wyjście, po zanurkowaniu w dół komin na głębokości 42 metrów. Opuszczając się wzdłuż 5 metrowej szerokości korytarza mijamy prawie dwu metrowe tarpony. Po wypłynięciu z komina, przepłyniecie około 100 metrów wznosząc się do plateau ściany. Po drodze zobaczyć można: piękne gorgonie, barakudy, rekiny, płaszczki.
głębokości: 14 – 42m
wymagane doświadczenie: średni stopień

Miejsce słynie ze stanowisk czarnych korali położonych na głębokości 35 metrów. Powyżej nich ściana porośnięta jest jasno barwionymi gąbkami i innymi gatunkami korali. Wzdłuż ściany pływają barwne papugoryby, wargacze, lucjany i ustniczki. W zagłębieniach ściany znajdują się stanowiska jednych z największych muren spotykanych na Atlantyku i Morzu Karaibskim – muren zielonych dochodzących do ponad dwóch metrów długości.
głębokości: 0 – 35 m
wymagane doświadczenie: średni stopień

Pomimo problemów jakie przeżywa gospodarka kubańska, warunki organizacji nurkowań i wyposażenie baz nie różnią się od innych miejsc na świecie. Nie znajdziemy tutaj tak dużej ilości baz jak np. w Egipcie, jednak należy brać pod uwagę fakt, że natężenie ruchu nurkowego jest też odpowiednio mniejsze. Często w danym resorcie czy miejscowości znajduje się jedno lub najwyżej dwa centra nurkowe.
Bazy zlokalizowane w atrakcyjnych nurkowo i turystycznie regionach są dobrze zorganizowane i odpowiednio wyposażone, a ich – czasami międzynarodowy zarząd, gwarantuje odpowiedni poziom obsługi. Centra wyposażone są zarówno w niezbędną infrastrukturę nurkową, jak i zabezpieczającą (przy niektórych z nich znajdują się komory dekompresyjne). Ogólnie można powiedzieć, że pod względem wyposażenia w sprzęt nurkowy centra prezentują się dobrze, kłopoty mogą sprawiać braki w czasami tak prozaicznych elementach jak np. bateria do latarek. Najczęściej organizowane są nurkowania z łodzi (2 dziennie), możliwe są nurkowania nocne, wrakowe i jaskiniowe. Transport zapewniają szybkie, kilkunastometrowe łodzie z niezbędnym zabezpieczeniem w tlen na każdej.

Pierwsza stolica Kuby, położona na wschodnim krańcu wyspy. Rozpościera się nad dużą zatoką w cieniu Sierra Maestra – największego pasma górskiego Kuby. Na wzgórzu panującym nad miastem, portem i sporym kawałkiem wybrzeża wznosi się imponująca twierdza z XVI wieku, która strzegła miasta przed atakami korsarzy. Starówka Santiago nie jest imponująca – opuszczona i zaniedbana katedra, muzeum rewolucji, wąskie uliczki i bardzo zniszczone domy. Na peryferiach, gdzie zaczyna się Park Narodowy, znajdziemy kilka ładnie położonych kompleksów hotelowych. Casa de Trova to miejsce, które powinien odwiedzić każdy, kto interesuje się muzyką kubańską. Wstęp jest wolny i często można zobaczyć najsławniejszych muzyków, ćwiczących w tym małym, zaimprowizowanym miejscu spotkań. Jest to najstarsza i najsławniejsza Casa de Trova na Kubie, która w sobotnie noce staje się centrum mini karnawału ulicznego, przechodzącego wzdłuż Calle Heredia.

Hawana jest stolicą Kuby. Zamieszkuje ją około 3 mln. “los habaneros”. Jest niesamowitym połączeniem egzotyki charakterystycznej dla Dalekiego Wschodu, latynoskich rytmów i socjalizmu. Pomimo systemu panującego na Kubie, nie odczuwa się jakiegoś szczególnego zniechęcenia do życia lub pesymizmu jej mieszkańców.

Najstarsza część miasta, zwana przez miejscowych La Habana Vieja, wpisana jest na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Znajdują się tu piękne, stare budynki o ciekawej architekturze, muzea, restauracje, stylowe kafejki, kolonialne kościoły, nocne kluby, urokliwe bary. Jednak dzielnica ta jest bardzo zaniedbana, zniszczona, ulice są wyboiste, chodniki dziurawe jak ser szwajcarski. Piękne budynki powoli kruszeją, wypadają im okna, czasami drzwi. Kanalizacja odprowadza nieczystości prosto na ulicę. Pomiędzy osiemnastowiecznymi hiszpańskimi kamienicami stoją szarobrunatne kałuże, w których pływają kawałki papieru toaletowego. Rozgrzane słońcem uliczki wypełnia smród zgnilizny. Na ścianach wiszą portrety Che Guevary. Wszędzie tętni muzyka.

Mimo wyzierającej zewsząd biedy do Hawany przybywa mnóstwo turystów z całego świata. Miasto ma bowiem specyficzny klimat i atmosferę, których nie dało się zburzyć nawet panującemu wszechobecnie komunizmowi.
Do obowiązkowych atrakcji turystycznych należy twierdza El Morro i Fort Cabana. W twierdzy znajduje się charakterystyczna latarnia morska. Niedaleko od twierdzy znajduje się forteca San Carlos de la Cabańa – dawne więzienie. Dla turystów w niektóre dni odbywają się strzały z armat. Na Plaza Mayor – głównym rynku miasta znajduje się barokowa w kształtach, dziś nieco opustoszała katedra, w której niegdyś mieścił się grób Krzysztofa Kolumba. Niedaleko znaleźć można kawiarnię, w której Ernest Hemingway popijał kubańskie mojito.
Główną atrakcją miasta jest Malecon – słynna, sześciokilometrowa promenada, która łączy Starą Hawanę z nową jej częścią – La Habana Moderna. Do ciekawych miejsc wzdłuż Macedón należy Torreón de San Lázaro (dawne stanowisko obserwacyjne z XVI wieku), słynny superekskluzywny Hotel Nacional de Cuba (miejsce pobytu Franka Sinatry, Winstona Churchilla, Marlona Brando czy Grahama Greena).